۱۳۸۹/۱۲/۱۹

Şahmat


Sen ki yar olmayacaktın niye imdat ettin?
Sen ki bülbül olamazdın, neyi feryat ettin?


Sen ki sevmek bilemezdin niye israr ettin?
Kırılan ahdin ile sen neyi ispat ettin?


Sana ben aşığıdım doğru, vücudumla sana.
Ey vefasız bırakıp aşkımı berbat ettin.


Kalbime hançer atıp gizlice koydun gittin.
Beni dilhun ederek kendini dilşat ettin.


Seni Leyla sanıyordum, sana Mecnun oldum.
Sen ki Şirin de değildin beni Ferhat ettin.


Sevgiler gerçeği boğdu, seni sevdikce yürek.
Acaba ben mi idim yoksa sen ifrat ettin?


Şimdi zincire salıp efkarımı hatıralar.
Düşerek ben dama, sen kendini azat ettin.


Galıba sondu bu yol, geldiğimiz satrancı
Hayretim ben ki nasıl Muhtarı şahmat ettin!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

خوشبختی دادنی نیست ...

آی رفیق!    از پاییز گفتی. ولی وقتی از من بپرسی پاییز، می گویم: یعنی رنگ. یعنی نفس. یعنی تابلو نقاشی. و ... باید بگویم که پاییز نروژ را ...