۱۳۸۷/۷/۱۹

Aldri møter du den du ønsker

... Etter at fargene bleknet, blandet trærne seg med natten.Fabelen om fornyelse forstummet.
Av den navnløse stjernen ble det intet igjen. Av den ubeskrivelige månen, intet igjen. Spis for å bli mett, strev etter å bli mett. Skriv, riv, kast og kos deg. Om natten kommer et gjenferd for å samle drømmene dine.

Du drikker et glass vann, røyker og leker med vannmelonsteiner på tallerkenen. Tar dem i fingrene for å få på dem på gli og kaste dem.

En humle forstyrrer deg. Selv under myggnettingen innbilder du deg at den surrer og hindrer deg i å lese. Du er stengt inne i deg selv uten grunn. Du blir ved med å være innestengt - uten grunn. Det er et savn som suger til seg tankene dine. Et savn fra spørsmålenes rike.
Som en viljeløs nikkedukke gjentar du deg selv med latter og hyggelige fraser og sier: «Så hyggelig!»

Du ser igjennom klærne i skapet ditt. I dag er det den femte eller kanskje er det den tjuefemte. Det spiller ingen rolle. Årets farge er mørkegrønn. Du tar de beste klærne på deg, parfymerer deg og går. Men aldri møter du den du ønsker det... aldri!
---------

رنگها که بي تفاوت شدند درخت با شب آميخت. و اسطوره ي طراوت محو شد.
از ستاره جز اسم و از ماه جز صفت چیزی باقي نماند. بخور که سير شوي و دنبال سير شدن بروي! بنويسي، پاره کني، بنويسي، لذت ببري، آنوقت شبها شبحي از دور به پيشواز روياهاي از پيش پرداخته ي تو مي آيند. يک ليوان آب مي خوري ، سيگار مي کشي و هسته هندوانه ي توي زيردستي را لاي انگشتانت بازي مي دهي تا ليز بخورد و پرتاپ شود. پشه ها نمي گذارند مطالعه کني، توي پشه بند هم تکرار خيال وزوزشان مانع آسودگي افکارت مي شوند. با خود هستي ولي بيخود، بي خود مي شوي ولي بيخود. گمشده اي هست که خطوط فکر ترا بسوي خود سوق مي دهد. گمشده اي از تبار سوال ها.
خنده ها را تقليد مي کني و هر روز بدون آنکه معناي ساده ترين تعارفت را بفهمي تکرار مي کني «چاکرم!»
لباسهايت را داخل کمد ورق مي زني، امروز پنجم است، شايد هم بيست و پنجم. فرقي نمي کند. رنگ يشمي رنگ امسال است. بهترين لباست را مي پوشي، عطر مي زني و راه مي افتي. اما هرگز اويي را که ترا در آن لحظه بايد ببيند نمي بيني!

ـ از داستان چاپ نشده ی «وسوسه ی موهوم خوشبختی»
Bilde av nettsider

۱۳۸۷/۷/۱۴

Boş ümid


lbülün əhd-i vəfası çox olar güllərdən
Bunu duydum mən o bağlardan əsən yellərdən

Dedi bülbül qonar o yerdə ki güllər bitsin
Amma gül bitmədi üz çevridi bülbüllərdən

Indi bülbül hanı, güllər hanı ya bağ harda?
Yel hanı, əhd-i vəfa nə, nə qalıb ellərdən?

Dedilər bir olacaq, bir ələ səs yox inanın
İnanıb gör nələr oldu bir olan əllərdən!

Bir bəla gəldi ki hərkim qaçaraq can qutarır
Hərkəs olmuş öz evi, məskəni, mənzillərdən

Içi boş, beyni boş olmuş bir ürək çırpınsa
Nəyi gözlərsən əziz səssiz o lal dillərdən

Nə səda qaldı nə söz, hər nəyi itgin düşdü
Böylə aylarda keçir, illər ötür illərdən!

Muxtara! Düzdü ki yox əhd-i vəfa güllükdə
Indi gəl vaxtıdır ilham alasan çöllərdən

17.12.1986
بولبولون عهد و وفاسی چوخ اولار گوللرده ن
بونو دویدوم من او باغلاردان اسن یئللرده ن

دئدی بولبول قونار اویرده کی گوللر بیتسین
آمما گول بیتمه دی اوز چئوریدی بولبوللرده ن

ایندی بولبول هانی، گوللر هانی یا باغ هاردا؟
یئل هانی، عهد ووفا نه، نه قالیب ائللرده ن!

دئدیلر: «بیر اولاجاق، بیر اله ســس یوخ اینانین»
اینانیب، دینله نه اولدو بیر اولان اللرده ن

بیر بلا گلدی کی هر کیم قاچاراق، جان قوتاریر
هر کس اولموش اؤز ائوی، مسکنی، منزیللرده ن

ایچی بوش، بئینی بوش اولموش بیر اوره ک چیرپینسا
نه یی گؤزله رسن عزیز ســس سیز او لال دیللرده ن

نه صدا قالدی نه سؤز، هر نه یی ایتگین دوشدو
بؤیله آیلار دا کئچیر، ایللر اؤتور ایللرده ن

موختارا! دوزدو کی یوخ عهد و وفا گوللوکده
ایندی گل، واختی دیر ایلهام آلاسان چؤللرده ن

خوشبختی دادنی نیست ...

آی رفیق!    از پاییز گفتی. ولی وقتی از من بپرسی پاییز، می گویم: یعنی رنگ. یعنی نفس. یعنی تابلو نقاشی. و ... باید بگویم که پاییز نروژ را ...